کامران آسا، برادر کیانوش آسا، بازداشت شد

به جان رهایی هم آغوش بود

دلیر نیاسوده سر بدار

جوانمرگ عاشق کیانوش بود

جمعی از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت روز شنبه در اعتراض به صدور احكام سنگين كميته انضباطي براي شش نفر از فعالين دانشگاه که منجر به اخراج سه تن از آنان شده است و همچنین احضار هفت دانشجوی ديگر، اقدام به سر دادن شعار "الله اکبر" و "یاحسین میرحسین" در سلف دانشگاه نموده و خواهان بازگشت این دانشجویان به دانشگاه شدند. گفتنی است دانشجویانی که این احکام غیرقانونی در مورد آن ها صادر شده است هم اکنون به دانشگاه و خوابگاه ممنوع الورود می‏‏باشند. در بیانیه این دانشجویان آمده است این اعتراض همه روزه و راس ساعت 12:30 در سلف دانشگاه ادامه خواهد یافت.

دانلود کنید

به نام یگانه خالق مهربان بخشنده و بخشایشگر

قلم را در دست گرفته تا با دلی پرسوز و دستی لرزان در فراق دوستی با صفا, یاری پرتوان و جوانی با جوشش مثبت چند سطری ادای دین کنم .

شهادت جانگداز کیانوش آسا به دست ناجوانمردان روزگار جنبه های مختلفی دارد. در اینجا به معرفی کیانوش وشرح این جنبه ها می پردازیم.

کیانوش آسا در سال 1363 در خانواده ای از تبار ایل معروف سنجابی در کرمانشاه متولد شد. در دوران کودکی و اویل نوجوانی پدر خود را از دست داد. تا در معرض یک آزمون الهی سخت قرار گیرد. او با یتیمی به تحصیل پرداخت و کفالت او بر عهده ی مادر فداکار وبرادران با غیرت و خواهران دلسوزش بود . با وجود تمام کمبودهای مالی و احساسی در نبود پدر, توانست در سال 1382 وارد دانشکده نفی مهندسی شیمی گرایش پتروشیمی شود. خانواده کیانوش به طور موروثی مانند اکثریت ایل محترم سنجابی از سرسپردگان یارستان (اهل حق) هستند.اما کیانوش در میان برادران و خواهران خود این عقیده ی آبا و اجدادی را با شور و احساس بیشتری بخصوص پس از شهادت اسید خلیل عالی نژاد(متوفی-1380) دنبال می کرد.

در سال 1386 پس ازاتمام دوره مهندسی از دانشگاه رازی با پذیرفته شدن در کنکور سراسری کارشناسی ارشد در رشته مهندسی پتروشیمی گرایش کنترل فرآیند در دانشگاه علم و صنعت به ادامه تحصیل پرداخت تا در نزدیکی فراغت از تحصیل کارشناسی ارشد در سال 1388 شربت شیرین شهادت را نوش کرد.

آنهایی که کیانوش رامی شناختند, می دانند که وی جوانی پرشور و با جوشش مثبت در علم آموزی و کسب هنر و برخورد های اجتماعی بود. مهربانی, فداکاری , جوانمردی, پشتکار ومستعد بودن در زمینه های علمی و هنری از ویژگی های بارز این جوان شهید بود. فعالیت او در جنبه های مختلف علمی, اجتماعی ومذهبی گواه این مدعاست.

تنبور را عاشقانه و با احساس می نواخت در کاریکاتور و نقاشی با استعداد بو د در شعر خوش ذوق بود در عرفان همچون پرنده ای آزاد و رها عاشقانه بال می گشود ودر علم آموزی دانشجویی نخبه, پیگیر و با پشتکارو مستعد بود.

آیا این حرکات مثبت از طرف جوانی این چنین فعال در عرصه های علم و هنر وعرفان کافی نیست تا کیانوش با چنین ویژگی هایی به عنوان یک چهره ی روشن و موفق در دل کسانی که او را قبل از شهادتش می شناختند نقش ببندد؟ چرا کافی بود . اما متمم آن این بود تا خون کیانوش در راه اعتلای حق و آزادگی ریخته شود تا علاوه بر اینکه در دل ما جا داشت بر سر زبان همه ی ایرانیان باشد. نام کیانوش فراموش نمی شود!

حقیر در این چند سالی که کیانوش را می شناختم بنا به دلایل مختلف شاهد تغییرات و تحولات مثبت عقیدتی و مذهبی این جناب بودم.

کیانوش که چس از مرگ آسید خلیل عالی نژاد گرایش بیشتری به مسلک آبایی خود یعنی یارستان اهل حق پیدا کرده بود.با ایجاد این زمینه , دست به تنبور برده و با نزدیکی به آرای آن عارف سرداده –سید خلیل عالی نژاد-

و گوش دادن به کلامات انسان ساز یارستان – به ویژه کلامات شورآفرین حضرت شاه تیمور که از دیده داران اخیر یارستان می باشد- کیانوش این کلامات را با صدا و ساز روح نواز سید خلیل گوش می داد تا این شور و عرفان حقانی بر روح و دل و جانش بنشیند.

لازم به ذکر است یارستان اهل حق در تمام دوران های تاریخ افرادی صاحب دیده و باطن دار از اولیای را در میان خود داشته اند و از این موهبت و لطف خدایی بهره مند بوده اند . این اولیای خدا, درراستای اجرای اوامر الهی ماموریت خود را به فراخورزمانی که در آن می زیسته اند به انجام می رساندند. حضرت آتیمور هم در دوره ناصری قاجار –نزدیک به دوران مشروطه- آرمان یارستان  را که شامل تمام آرمان های اصیل انسانی می شود را بیان کرد, ایشان در آن زمان فریاد دادگری و دادرسی را سر داد و آزادگی و استقامت را با عمل خود ستود تا جایی که سر وجان خود را در این راه قربانی کرد.

اینک در این عصر وزمان با توجه به اینکه یارستان به خواست خدای یکتا از فیض درک حضور باطن دارانی چون حضرت آتیمور محروم مانده اند, استقامت و آزادگی تربیت یافتگان این مکتب اصیل و انسان ساز همچون کیانوش مایه دلگرمی سایر یاران اهل حق می گردد.

کیانوش سر دادن از سر صدق و یقین در راه علم و عقیده ی خود را از کلام آتیمور آموخت . حکایت او مانند فتیله ای است که جزیی از چراغ حقیقت است که مقراض زمان – نابکاران و اشرار زمان- سر اورا بریدند (کشتند) تا این فتیله با سوختنش بیشتر روشنگری کند . جوهر این چراغ کلام است. این چراغ خاموش شدنی نیست و فتیله به عبث نمی سوزد.کیانوش بیهوده نمرد

این را خطاب به خانواده داغدار کیانوش می گویم که تصور نکنند با از دست دادن جسم دادن کیانوش او تمام شده , بلکه ایمان داشته باشید روح او صعود کرده و صعود روح یعنی فتح مرتبه ای دیگر از کمال انسانی , ما حق داریم ناراحت و نگران باشیم چرا که ما نسبت به کیانوش سرشار از احساسات و خاطره هستیم اما این ناراحتی و نگرانی نباید باعث عدم رضایت ما به رضای حق تعالی گردد .

کیانوش سرش را در راه عقیده خود داده او در قبال عقاید خود ادای مسئولیت کرد , ما هم در مقابل روح کیانوش مسئولیم . نباید دشمنان کیانوش ما را عبرت و رسوا قلمداد کنند و در تبلیغات خود تکتازی کنند آ نها می خواهند راه آزادگی را ببندند .نباید از این موضوع غافل شویم !

آیا رضا و حکمت و امر خدای بزرگ را ندیدید؟ این که جوانی به محبوبیت و برجستگی کیانوش خونش ریخته شد تا جنایتکاران روزگار که بر چهره نقاب داشتند بر همه آشکار شوند , خون کیانوش رو سیاهی آنها را در پی داشت. چهلم کیانوش تبلور آزادیخواهی شد.راهپیمایی آخر مراسم به سمت مزار کیانوش و سیل جمعیت همراه را به خاطر دارید ؟ اشک سیاوشان زنان و کودکان و پیرزنان حاشیه خیابان را حتما به یاد می آورید.آیا من شخصی کیانوش مای اجتماعی عدالتخواهی پیدا نکرد؟ آیا فریاد دادخواهی کیانوش پژواک نشد؟ بر سر مزار سرودهای ملی وطنین کلامات مذهبی را نشنیدید؟ باید صبر کنیم و با آگاهی کامل راه کیانوش را ادامه بدهیم .

به عنوان سخن آخر بگویم که خون کیانوش ها به عبث ریخته نشده بلکه ظلم وجوررا نشان داد .

کیانوش شهید راه حقیقت و آ زادگی شد از این جهت که دروغ و تقلب را در زیر اطوارهای مذهبی مقدس مآبان روزگار را نتابید و همچنین بازیچه قرار گرفتن توسط افراد ظالم و بی ارزش را هم نتابید و فریاد اعتراض سر داد.

خون او ریخته شد تا نقاب از چهره ی ظالمان که در پس تاریکی ها پنهان شده بودند, بیندازد.

روحش شاد

راهش پر رهرو

برگرفته از

http://iranisabzpics.blogspot.com/2009/09/blog-post_3460.html

مراسم چهلم کیانوش آسا